BIDO FLORIDO




A primavera agarimaba
lenemente o arboredo
e da copiosa chuvia, xurdía
un cisne azul da ribeira.

Os seus laios oíanse,
clamorosos, saloucando...
... pregando por ser liberado
do campo infantil.

Baixo este bido florido
todo cargado de flor
recordei:
- Hoxe no curso da vida,
a miña vida transfigurouse-

Nunca me parei a meditar
sen ti, todo me parece
unha nube gris.

Aínda que hoxe dubido
non pretendo consolarme
quizáis a miña imaxe moza
teme atoparte.

E canto noite no dia amence
os teus ollos como fogueiras
se funden benevolentes;
aínda que a miña boca non reflicte
o raia-lo sol.

Safe Creative #1102228556884

Copyright:
Joaquín Lourido (Quino)